Değerli Değerler

“Kan, emek, gözyaşı ve terden başka sunabileceğim hiçbir şeyim yok.”

“I have nothing to offer but blood, toil, tears and sweat.”

Bu ünlü sözün sahibi, 19’uncu yüzyılda doğmuş, 20’nci yüzyılın en önemli savaş ve politik aktörlerinden biri olmuş bir deha. Her iki dünya savaşına da katılan ve her ikisinde de kazanmış bir lider. İkinci mağlubiyetini 1965’de 91 yaşında hayata veda ederek alan İngiliz devlet adamı. Yaşamı boyunca belki de sadece bir kez ve bir kişiye yenilmiş biri. O derece güçlü, o derece başarılı.

Kim mi bu ünlü kişi? 

Winston Churchill elbet.

Peki yenildiği kişi kim? 

Onu çok daha iyi tanıyorsunuz.

“Ben size taarruzu değil, ölmeyi emrediyorum.” diyerek bir milleti ayağa kaldıran hem Çanakkale’de, hem de Kurtuluş savaşı sonunda Churchill’e diz çöktüren, 20’nci yüzyılın tartışmasız en büyük politik ve askeri dehası, karizması ve mağlup edilemeyen lideri.

Mustafa Kemal Atatürk.

Tarihte yerini almış bu iki değerin ortak bir özelliği daha var. O da ülkelerinin paralarında, her iki liderin de yüzlerinin resmedilmiş olması. 

Mustafa Kemal Atatürk’ümüzün gülen yüzü tüm kâğıt paralarımızda bize bakıyor. Winston Churchill ise İngiltere’nin en küçük kâğıt parası 5 poundda resmedilmiş. Üstelik o yukarıdaki ünlü sözü de aynı paranın üzerine yazılmış.

Peki, biz Türkler liderimize layık olabildik mi? Onun koyduğu çağdaş medeniyet seviyesine ulaşabildik mi?

Uğraşıyoruz, çalışıyoruz, çabalıyoruz, bir gün başaracağız elbet. Ama bir gerçek var ki, her iki paranın alım gücünü kıyasladığımızda durumumuz pek de iç açıcı değil.

Şöyle ki; bugünkü kur ile üzerinde Churchill’in resmedildiği 5 pound karşılığı, yaklaşık 204 Türk lirası ediyor. Yani İngiltere’nin en küçük kâğıt parası, Türkiye’nin en büyük kâğıt parasından daha değerli.

Tuhaf bir durum. 

Anlaşılan o ki, yaşanan yüksek enflasyon sebebiyle 500, 1.000, 5.000 ve hatta 10.000 Türk liralık kâğıt banknotlar her an basılabilir. Eğer basılacaksa, yeni banknotların üstüne Atatürk’ün gülen yüzüyle birlikte ünlü bir sözünü de yazalım ki, bu millet eline her kâğıt para aldığında onu biraz daha fazla ansın, biraz daha iyi anlasın, ben nerede yanlış yaptım diye düşünsün. Belki sonra sıfırların iki tanesini atarız, en yüksek kâğıt paramız da 100 Türk lirası oluverir. Böylece suni de olsa diğer para birimleriyle bir yakınlaşma, bir benzeşme oluşur. Yoksa bu gidişle elimizde bir ton parayla, küçücük şeyleri satın alamayacak hale geleceğiz. 

Ne diyelim? 

Atam, kusura bakma, sen Churchill’i savaşta da barışta da yenmişsin ama, biz sana hala şu ekonomi konusunda tam olarak layık olamadık gittik.

Affet bizi.